Helsta eiginleiki þess er að boltinn hefur ekkert burðarskaft, boltinn er studdur af ventlasæti á báðum endum ventilinntaks og -úttaks og ventilstilkurinn og boltinn eru hreyfanlega tengdir.
Kúla þessa kúluventils er haldið á milli tveggja ventlasæti og er í „fljótandi ástandi“. Kúlan getur snúist frjálslega á milli tveggja ventlasætis í gegnum ventilstilkinn með hjálp handfangs eða annars akstursbúnaðar. Þegar flæðisrásarholið á boltanum er í takt við lokarásarholið er kúluventillinn í opnu ástandi, vökvinn flæðir vel og vökvaviðnám lokans er í lágmarki. Þegar kúlunni er snúið 90C er flæðisrásargat boltans hornrétt á ventilrásarholið og kúluventillinn er í lokuðu ástandi. Undir virkni vökvaþrýstings er boltanum ýtt að lokaúttaksenda lokans (sem er vísað til sem ventilsæti í stuttu máli), sem gerir það þjappað og tryggir þéttingu.
