Kúluventillinn, einnig kallaður lokunarventillinn, er mest notaði ventillinn, aðallega samsettur úr ventilhúsi, ventilskífu, ventlahlíf, ventulstöng o.s.frv. hlutar, og ventilskífan og ventilstilkurinn eru innri hlutar. Kúluventillinn er loki þar sem lokunarhlutinn (ventilskífan) hreyfist meðfram miðlínu ventilsætisins. Samkvæmt þessari hreyfingu ventilskífunnar er breytingin á opnun ventilsætisins í réttu hlutfalli við högg ventilskífunnar.
Meginreglan um hnattlokann er að nota snúning ventilstöngulsins til að gefa þéttingaryfirborðinu þrýsting niður á við og treysta á þrýsting ventilstangarinnar til að láta þéttiflöt ventilskífunnar passa vel við þéttiflöt ventilsætisins til að koma í veg fyrir innstreymi miðilsins eða til að stilla flæðihraða miðilsins. Opnunar- og lokunarhluti hnattlokans er sívalur ventilskífa, þéttiflöturinn er plan eða keila og ventilskífan hreyfist línulega meðfram miðlínu vökvans. Hreyfing ventilstilsins felur í sér lyftistöng (ventilstilkurinn rís og lækkar og handhjólið rís og fellur ekki), og lyfti- og snúningsstöng (handhjólið snýst og rís og fellur með ventilstilknum, og hnetan er stillt á ventilhúsið). Hnattlokinn er þvingaður þéttiloki, þannig að þegar lokinn er lokaður verður að beita þrýstingi á lokaskífuna til að þvinga þéttiflötinn til að koma í veg fyrir leka.
